Regelmatig een blog schrijven, daar beleef ik plezier aan. En meestal gebeurt er ook wel iets waar ik wat mee kan. Of herinner ik me iets, waarvan ik denk ‘goh, dat is een aardig aanknopingspunt voor een blog’. Maar soms… dan is er geen inspiratie. Zo is vorige week het schrijven van dit blog van maandag, naar dinsdag, naar woensdag en donderdag verschoven. Vrijdag zou ik ècht gaan schrijven, maar helaas….nog steeds geen inspiratie. Uiteindelijk heb ik mezelf vrijdagmiddag ontslagen van deze to-do. Ontslag tot het moment dat de inspiratie zich weer zou aandienen.

En afgelopen weekend schoten me ineens een tweetal gesprekken te binnen. Eéntje met iemand die voor zichzelf was begonnen, omdat ze haar vernieuwende ideeën niet kwijt kon  in het werk dat ze deed. De reden dat dat niet lukte, was even simpel als shockend: in haar werk ging het puur om uren draaien. Er was geen tijd om eens rustig te gaan zitten om goede ideeën te laten ontstaan en ze vervolgens uit te werken tot iets succesvols. Ideeën, waar het bedrijf zich mee zou kunnen onderscheiden in de markt, kwamen niet tot wasdom. Waarom? De te declareren uren (en dus omzet) van vandaag  was belangrijker dan het verstevigen van de continuïteit op de langere termijn.

Als ondernemer ben je eigen baas en kun je dat wel: tijd vrijmaken voor inspiratie, vernieuwing en (product)ontwikkeling. Ja, dat dacht je…. Ik wil ze de kost niet geven: de ondernemers die netjes op tijd opstaan, vervolgens vroeg  aan het werk gaan en dan ’s avonds of in het weekend netwerken of de administratie bijwerken of alle andere ondernemersdingen doen waar ze overdag niet aan toe komen. Die zich schuldig voelen (ten opzichte van wie…?) als ze even ‘niets’ doen om zich te laten inspireren en nieuwe ideeën te laten ontstaan. Ideeën die wel eens kunnen zorgen voor een belangrijk onderscheidend vermogen in de markt. Ondernemers, die zich schamen om eens één of twee dagen afstand te nemen en de koers van hun bedrijf onder de loep te nemen.

Even terug naar de gesprekken die me inspiratie brachten. Het andere gesprek was met iemand die een nieuwe werkplek had gekregen en het liefste bij het raam wilde zitten. Het argument? “Dan kan ik af en toe gelegitimeerd naar buiten kijken om rustig na te denken, zonder dat mijn collega’s denken dat ik niets doe”. Vreemd is dat toch, dat we denken dat iemand werkt zodra hij achter een pc zit te typen en niets doet als er uit het raam gekeken wordt. Terwijl ook iedereen weet dat de beste ideeën zomaar op een onverwacht moment komen binnenvallen (onder de douche of tijdens het hardlopen of bij de afwas…).  Er is een bepaalde gemoedstoestand voor nodig om geïnspireerd te raken; een gevoel van rust, leegte, lichtheid en juist niet-doen. Die kun je creëren door een inspirerende plek op te zoeken, door alle druk van je af te laten vallen, door te mijmeren en te laten komen wat er komt. Geeft dat dan de garantie van inspiratie, vernieuwing en creativiteit? Helaas, zo werkt het niet. Eén garantie heb je wel: zo lang je achter je pc blijft ‘moeten’ of van vergadering naar vergadering blijft rennen, komt het zeker niet.

En, ziehier, het is een nieuwe week. Maandag. Een nieuwe blog is geboren en met een glimlach denk ik nog even aan m’n inspiratieblock van vorige week. Loslaten bleek ook hier het grote toverwoord.

Sylvia van Opijnen • Leiderschapscoach

www.BezielinginBedrijf.nl